अन्तिम पत्र - गोरख चन्द

 

सानु,

मोह लोभ र घमण्डलाइ अँगाल्ने ब्यक्ति महान होइन। द्वेष, इश्र्या, रिष, डाह गर्ने ब्यक्ती महान होइन। महलहरुमा बसी कागजका कुनाहरुमा सिग्नेचर गर्दै हाकिम चलाउन खोज्ने ब्यक्ति महान होइन । तर तिमि किन लोभ, घमण्ड, रिष र डाहको अंगीकार गर्दैछौ ? किन तिमि चहकिलो जीवनलाइ निर्जिव दिशातिर धकेल्दैछौ ? जुन महान व्यक्तिको उदय महान परिवार बाट हुन्छ भन्दै तिमिले निर्जन सम्झदै मानिसलाइ भुलभुलैयामा फसाउने कोसिस गरिरहेछौ । त्यो कुरा म एक प्रतिसत पनि मान्न तयार छैन। महान यात्राको संकुचित दलदलभित्र फसिरहेछौ तिमि, अन्जान ढुङ्गा र बालुवा जस्तै । तिम्रो मुस्कान छाएको अनुहारलाइ अर्थात देखावटि अनुहारलाइ छोप्न कालो वादल तिमि सामु आउदैछ । सायद तिमिले पनि नबुझको त होइन । बुझ पचाएको कुरा स्पष्ट छ, तर भबिश्यलाइ पनि ख्याल गर है ।
बोलीका गोली हान्न मात्र जान्यौ । ब्यवहारमा त्यसका अंश राख्न नपाउदै पर्दाबाट विलीन हुन्छ्यौ , तिमिलाइ साच्चै मृग जस्तै दौडिन मन लाग्छ, कुकुर जस्तै चल्न मन लाग्छ होला । किनभने तिमिलाइ कसैले मार्न चाहन्न, कस्ले खान्छ र तिम्रो मासु ?
तिमि महान व्यक्तिबाट आर्शिवाद लिन चाहन्छ्यौ , ठुल्ठुला पुरुषकारहरु बाट पुरुष्कृत हुन चाहन्छ्यौ, सम्मानहरुबाट सम्मानित हुन चाहन्छ्यौ , तर त्यो मृगरुपी अनुहार संग साइनो लगाएर यो काम सफल हनेवाला छैन । सायद तिमि आफ्नो शरिरलाइ अलंकारहरुबाट अलंकृत गर्न चाहन्छ्यौ, आफ्नो जीवनलाइ हिरा, मोति, सुन, चादि, मणि तथा निलमणि हरु भन्दा पनि उच्च ओहदामा राख्न चाहन्छ्यौ । के तिमि यो दुनियाका अरु मान्छे हरुलाइ किटपतंग सम्झिएर मालीक बन्न चाहन्छ्यौ । ओहो, त्यस्तो सोच्नु त परै जावस कल्पना पनि नगर । तिमिले झिनो सम्झिएको मानबले नै तिम्रो दाउ थापेर बसेको छ । तिमि उभिएको ठाउँ बाटै विलीन हुनेछौ । तिमिलाइ जेठको वाफिलो घाम नि निद्रा लागेर सपना देखेझै हुनेछ , अर्कै संसारमा उभिएको आभार हुनेछ । जब तिमि ब्युझिएझै गरी झसंग हुनेछौ । तब मात्र तिमिलाइ गल्तिको महसुस हुनेछ र आफुलाइ धेरै तल उभिएको आभास हुनेछ ...........................।